maandag 7 april 2014
Natuur en ontdektuin Fredericusschool Velp fase 2
Klik op de onderstaande link om een impressie te zien van de aanleg van onze natuur en ontdektuin.
Natuur en ontdektuin fase 2
Natuur en ontdektuin Fredericusschool Velp fase 1
Inmiddels kom ik (moeder) al zes jaar op de Fredericusschool en heb me al die tijd gestoord aan de onkruidhoek voor de kleuterklassen. Dit is een zogenaamde wadi heb ik me laten vertellen. Een kuil die bij ernstig wateroverlast dient als opvang van overtollig water. De wadi ligt er nu 10 jaar en nog nooit heeft er een druppel water in gestaan Navraag bij verschillende instanties als gemeente, Delta, het waterschap en school heeft er toe geleid dat het mogelijk is een natuur en ontdek tuin te maken op deze plek. Na wat vergaderingen met een paar vrijwillige ouders hebben we het onderstaande plan gemaakt en gepresenteerd op school.

Deze waren razend enthousiast en we zijn in het najaar van 2013 van start gegaan. Ouders en leerlingen zetten de schop in de grond. Klik op de onderstaande link voor een impressie.
Natuur en ontdektuin fase 1
zondag 26 januari 2014
Workshop Handwerktechnieken
Sinds 3 weken ben ik op de dinsdagmiddag met een groepje meiden een workshop handwerktechnieken gestart. Ik ben deze workshop begonnen omdat een moeder mij de vraag stelde of ik haar dochters wat handwerktechnieken wilde aanleren. Op scholen worden ze niet meer gegeven. En ze merkt zelf hoe dankbaar ze in haar leven gebruik heeft gemaakt van verschillende handwerktechnieken die ze vroeger geleerd heeft.
We starten de les met een glaasje limonade en laten zien wat we thuis afgemaakt hebben. Ik leg een nieuwe techniek uit en we gaan aan de slag. De lessen duren 1,5 uur en bestaan uit zes bijeenkomsten. Eventueel kan de workshop uitgebreid worden met nieuwe technieken of verdieping van een techniek. Er zijn zoveel mogelijkheden te bedenken.
Met deze groep behandelen ik in vijf lessen de volgende technieken:
- weven
- borduren
- pompommen
- punniken
- macrameën
De zesde les gebruiken we om de losse onderdelen samen te voegen tot een tasje. Hieronder foto's van het voorbeeld wat het beoogde eindresultaat gaat worden.
Het is enorm leuk om deze ijverige leergierige meiden iedere week nieuwe technieken aan te leren. Ze zijn zo enthousiast, de meeste hebben thuis hun werkjes afgemaakt en popelen om weer iets nieuws te leren. Ik heb nu een gemengde groep in de leeftijd van 8 tot 11 jaar. Hieronder een collage van foto's van onze bijeenkomsten.
![]() |
Ik geef deze workshops aan huis in het centrum van Velp. Ik heb zoveel plezier in het geven van deze workshop dat ik het graag wil uitbreiden. Mocht je na het lezen van de blog interesse hebben, neem dan contact met mij op. Het is wel zo gezellig om de workshop te doen met een groep die elkaar kennen. Je kan je dan ook als groep aanmelden voor een workshop die ik op maat kan maken afhankelijk van leeftijd, interesse en of wensen.
Richtlijnen voor de groepen zijn:
- leeftijd indeling van zes, zeven, acht en negen jaar
- leeftijd indeling van negen, tien, elf en twaalf jaar.
- groep grote minimaal zes personen en maximaal 10 personen*
* 10 personen alleen voor de oudere groep van zoveel mogelijk dezelfde leeftijd. Dit in verband met goed kunnen begeleiden en ongeveer gelijk opgaan in de lessen.
De kosten van de workshops zijn afhankelijk van de materialen die we gaan gebruiken en of al dan niet zelf voor gereedschap wordt gezorgd. Richtlijn is €10,00 per les.
Ik zie jullie reacties met veel belangstelling te gemoed.
****Ook voor eventuele andere workshops ben ik te benaderen bijvoorbeeld tekenen of handvaardigheid***
maandag 13 januari 2014
Workshop Rijkswaterstaat oost Nederland
Het resultaat mag er wezen!
maandag 16 september 2013
'Voortgezet onderwijs moddert voort, maar het kan leuker én beter'
'Voortgezet onderwijs moddert voort, maar het kan leuker én beter'
OPINIE - Hester Macrander − 05/09/13, 12:38
© ANP. Leerlingen op de nieuwe locatie van het Luzac College Amsterdam. De school voor kleinschalig particulier voortgezet onderwijs is verhuisd naar een pand van Reinout Oerlemans.
OPINIE Het voortgezet onderwijs kan beter en leuker, schrijft docente Hester Macrander. De sleutel daarbij is een open cultuur van feedback. 'In een open positief-kritische cultuur streven mensen met elkaar namelijk naar de hoogst mogelijke kwaliteit, waarbij ze tevens openlijk met elkaar zoeken hoe ze dat het beste kunnen doen.'
Het is helaas te veel een óf-óf discussie, volgens mij kan het heel goed én-én.
Vernieuwingen in het voortgezet onderwijs komen voort uit een bepaald doel of ideaal. Meer gelijke kansen - middenschool -, meer zelfstandigheid van de leerling - tweede fase -, meer aandacht voor verschillen per school - nieuwe onderbouw-. Het voortgezet onderwijs moddert echter, ondanks welke vernieuwingsbeweging dan ook, maar zo'n beetje door. Dat heeft vooral roostertechnische redenen, vrees ik.
Twee idealen
Momenteel staat het voortgezet onderwijs onder druk van twee verschillende maatschappelijke krachten, ofwel idealen. Enerzijds wordt er gestreefd naar meer resultaten met hoge gemiddelden, waar de roep om aandacht voor de meerkunners van staatssecretaris Dekker ook onder valt, anderzijds is er een stroming die wil werken vanuit intrinsieke motivatie, meer waarde-gedreven dan resultaatgericht. Dit is het streven van bijvoorbeeld 'Operation Education' waar Claire Boonstra de oprichter en het gezicht van is en waarvan de invloed het afgelopen jaar heeft rondgezoemd in onderwijsland.
Het is helaas te veel een óf-óf discussie, volgens mij kan het heel goed én-én. De grote vergissing in het onderwijsvernieuwingsdebat is dat vernieuwing en kwaliteitsverbetering niet hand in hand zouden kunnen gaan. Waar het om gaat, is dat onderwijs zinvol is en als zinvol ervaren wordt, door zowel leerlingen als leraren. Het gaat om resultaat én plezier. Beide aspecten zouden hoger in de vaandel moeten staan van elke school, zodat wezenlijke inspiratie de klaslokalen binnendringt.
Twee idealen
Momenteel staat het voortgezet onderwijs onder druk van twee verschillende maatschappelijke krachten, ofwel idealen. Enerzijds wordt er gestreefd naar meer resultaten met hoge gemiddelden, waar de roep om aandacht voor de meerkunners van staatssecretaris Dekker ook onder valt, anderzijds is er een stroming die wil werken vanuit intrinsieke motivatie, meer waarde-gedreven dan resultaatgericht. Dit is het streven van bijvoorbeeld 'Operation Education' waar Claire Boonstra de oprichter en het gezicht van is en waarvan de invloed het afgelopen jaar heeft rondgezoemd in onderwijsland.
Het is helaas te veel een óf-óf discussie, volgens mij kan het heel goed én-én. De grote vergissing in het onderwijsvernieuwingsdebat is dat vernieuwing en kwaliteitsverbetering niet hand in hand zouden kunnen gaan. Waar het om gaat, is dat onderwijs zinvol is en als zinvol ervaren wordt, door zowel leerlingen als leraren. Het gaat om resultaat én plezier. Beide aspecten zouden hoger in de vaandel moeten staan van elke school, zodat wezenlijke inspiratie de klaslokalen binnendringt.
Menselijke gevoelens, zoals onzekerheden, het even niet-weten, angst en pijntjes mogen daarin bestaan, maar wel met als doel om vooruit te komen.
Feedbackcultuur
Volgens mij kan het voortgezet onderwijs dus echt veel leuker én ook veel beter en de sleutel daartoe is een open cultuur van 'feedback', tussen leerkrachten onderling en tussen leerkracht en leerling. In een open positief-kritische cultuur streven mensen met elkaar namelijk naar de hoogst mogelijke kwaliteit, waarbij ze tevens openlijk met elkaar zoeken hoe ze dat het beste kunnen doen.
Dat is inspirerend, daar groeien mensen van. Menselijke gevoelens, zoals onzekerheden, het even niet-weten, angst en pijntjes mogen daarin bestaan, maar wel met als doel om vooruit te komen. In zo'n werksfeer gaat waarde-creatie hand in hand met resultaatgerichtheid.
Niet gebruikelijk in het voortgezet onderwijs
Helaas is een dergelijke open feedbackcultuur nou juist niet gebruikelijk in het voortgezet onderwijs. Leerkrachten opereren op hun eilandjes achter de gesloten deuren van hun klaslokaal. Daar moeten ze zien te overleven voor overvolle klassen met gehaaide jongeren, dus niemand zal in de koffiepauze aan anderen vertellen dat hij of zij de boel niet in de hand heeft. Men houdt zich groot en ontwikkelt eigen trucs om de chaotische boel zo werkbaar mogelijk te houden. Aldus creëert men vanuit (onbewuste) angst een cultuur van middelmatigheid.
Ik begrijp het heel goed: het is namelijk zeer kwetsbaar. Je krijgt in die werksfeer echter geen interessante gesprekken over momenten van 'handelingsverlegenheid', terwijl men juist daar het meeste van kan leren. Die gesprekken zullen leidinggevenden moeten creëren, binnen teams, door bewust -en blijvend- aandacht te besteden aan een positief-kritische feedbackcultuur. De defensiviteit moet doorbroken worden. Er bestaan allerlei mooie modellen en trainingen om feedback te geven en te ontvangen, maar als je dit niet structureel in de cultuur van de school inbed, bereik je niets. Een team op eenmalige training sturen verandert niets.
Volgens mij kan het voortgezet onderwijs dus echt veel leuker én ook veel beter en de sleutel daartoe is een open cultuur van 'feedback', tussen leerkrachten onderling en tussen leerkracht en leerling. In een open positief-kritische cultuur streven mensen met elkaar namelijk naar de hoogst mogelijke kwaliteit, waarbij ze tevens openlijk met elkaar zoeken hoe ze dat het beste kunnen doen.
Dat is inspirerend, daar groeien mensen van. Menselijke gevoelens, zoals onzekerheden, het even niet-weten, angst en pijntjes mogen daarin bestaan, maar wel met als doel om vooruit te komen. In zo'n werksfeer gaat waarde-creatie hand in hand met resultaatgerichtheid.
Niet gebruikelijk in het voortgezet onderwijs
Helaas is een dergelijke open feedbackcultuur nou juist niet gebruikelijk in het voortgezet onderwijs. Leerkrachten opereren op hun eilandjes achter de gesloten deuren van hun klaslokaal. Daar moeten ze zien te overleven voor overvolle klassen met gehaaide jongeren, dus niemand zal in de koffiepauze aan anderen vertellen dat hij of zij de boel niet in de hand heeft. Men houdt zich groot en ontwikkelt eigen trucs om de chaotische boel zo werkbaar mogelijk te houden. Aldus creëert men vanuit (onbewuste) angst een cultuur van middelmatigheid.
Ik begrijp het heel goed: het is namelijk zeer kwetsbaar. Je krijgt in die werksfeer echter geen interessante gesprekken over momenten van 'handelingsverlegenheid', terwijl men juist daar het meeste van kan leren. Die gesprekken zullen leidinggevenden moeten creëren, binnen teams, door bewust -en blijvend- aandacht te besteden aan een positief-kritische feedbackcultuur. De defensiviteit moet doorbroken worden. Er bestaan allerlei mooie modellen en trainingen om feedback te geven en te ontvangen, maar als je dit niet structureel in de cultuur van de school inbed, bereik je niets. Een team op eenmalige training sturen verandert niets.
Ik ken zoveel mensen die ontevreden zijn over het voortgezet onderwijs: ex-leerlingen, ouders, leerlingen, leerkrachten, ex-leerkrachten en toch gaat het maar door.
Hoe interessant
Docenten die zich hardop afvragen: hoe kan ik dit beter doen? Hoe doe jij dat? Welke blinde vlek heb ik hierin? Die elkaars kwetsbaarheid erkennen en de ongemakkelijke gevoelens begrijpen en omzetten in nieuwe vaardigheden, hoe interessant zou dat zijn! En vooral: docenten die deze lerende houding ook gaan delen met hun leerlingen en hun dit aanleren. Helaas doet de huidige resultaatgerichtheid iedereen verder terugkruipen in eigen schulp en de teugels richting leerlingen verder aanhalen.
Ook heb ik op de scholen die ik van dichtbij ken geen leidinggevenden gezien, met name niet op de vwo-bovenbouwafdelingen, die de vaardigheid om een open cultuur in de docententeams te implementeren onder de knie hebben. Dit zijn vooral types: strakke regelneef. Dus je hebt eerst leidinggevenden nodig, die zelf over een open attitude beschikken. Ik ken zoveel mensen die ontevreden zijn over het voortgezet onderwijs: ex-leerlingen, ouders, leerlingen, leerkrachten, ex-leerkrachten en toch gaat het maar door.
Is er wel voldoende aandacht voor hoe onderwijs beleefd wordt door de afnemers en door de mensen die het geven? De invullijstjes die evaluaties zijn en de invullijstjes die tevredenheidsonderzoeken zijn: reflecteren die voldoende wat er speelt? Het kan zo leuk zijn, juist onderwijs, juist met jongeren! Een open cultuur van reflectie, een voortdurend jezelf en elkaar bevragen: hoe kan het beter zodat de kwaliteit stijgt, zowel van het plezier in werken én leren, als van het leerrendement. En dan: hoe meet je het, wat wordt verstaan onder kwaliteit? Er valt ontzettend veel meer over te zeggen. We hebben het hele jaar nog.
Hester Macrander is onder andere theaterdocent en docent Nederlands. Ze werkt op freelance-basis in het gehele onderwijs.
Docenten die zich hardop afvragen: hoe kan ik dit beter doen? Hoe doe jij dat? Welke blinde vlek heb ik hierin? Die elkaars kwetsbaarheid erkennen en de ongemakkelijke gevoelens begrijpen en omzetten in nieuwe vaardigheden, hoe interessant zou dat zijn! En vooral: docenten die deze lerende houding ook gaan delen met hun leerlingen en hun dit aanleren. Helaas doet de huidige resultaatgerichtheid iedereen verder terugkruipen in eigen schulp en de teugels richting leerlingen verder aanhalen.
Ook heb ik op de scholen die ik van dichtbij ken geen leidinggevenden gezien, met name niet op de vwo-bovenbouwafdelingen, die de vaardigheid om een open cultuur in de docententeams te implementeren onder de knie hebben. Dit zijn vooral types: strakke regelneef. Dus je hebt eerst leidinggevenden nodig, die zelf over een open attitude beschikken. Ik ken zoveel mensen die ontevreden zijn over het voortgezet onderwijs: ex-leerlingen, ouders, leerlingen, leerkrachten, ex-leerkrachten en toch gaat het maar door.
Is er wel voldoende aandacht voor hoe onderwijs beleefd wordt door de afnemers en door de mensen die het geven? De invullijstjes die evaluaties zijn en de invullijstjes die tevredenheidsonderzoeken zijn: reflecteren die voldoende wat er speelt? Het kan zo leuk zijn, juist onderwijs, juist met jongeren! Een open cultuur van reflectie, een voortdurend jezelf en elkaar bevragen: hoe kan het beter zodat de kwaliteit stijgt, zowel van het plezier in werken én leren, als van het leerrendement. En dan: hoe meet je het, wat wordt verstaan onder kwaliteit? Er valt ontzettend veel meer over te zeggen. We hebben het hele jaar nog.
Hester Macrander is onder andere theaterdocent en docent Nederlands. Ze werkt op freelance-basis in het gehele onderwijs.
Dit stuk is uit de Volkskrant van 5 september 2013 klik hier voor het originele artikel.
vrijdag 13 september 2013
Acties werpen hun vruchten af, eerste fase speeltoestel Fredericusschool
Na 1,5 jaar hard werken hebben we eindelijk resultaat.
Nu ons nog even flink inzetten om ook voor de oudere leerlingen een prachtig toestel neer te zetten. We hebben verschillende acties uitgezet om geld in te zamelen:
- Er is een stichting gelanceerd vriendenfredericusschool.nl Hier kan vrijblijvend een donatie worden gestort
- Er worden door de leerlingen momenteel loten verkocht voor Jantje Beton, de helft van de opbrengst is voor het speeltoestel
- We zamelen statiegeldflessen in
- 27 september is er weer een speelgoed- en kinderkledingbeurs
- 4 oktober hebben we Bag2school actie
- en in het voorjaar wordt er door de leerlingen een sponsorloop gedaan
Als iemand nog een leuke geldschieters weet dan hoor ik dat graag.
De school krijgt van de overkoepelend orgaan Delta slechts €500,00 als bijdrage voor een speeltoestel en de gemeente Rheden draagt helemaal niets bij. Dit toestel wat op de film te zien is heeft bijna €10.000,00 gekost. We hebben nog €15.000,00 nodig om het tweede deel te kunnen realiseren. Het is bijna te gek voor woorden dat een paar enthousiaste ouders "die het héél belangrijk vinden dat kinderen lekker buiten kunnen spelen" zich enorm inzetten om dit titanen project voor elkaar te krijgen.
Alle tips zijn welkom!
vrijdag 6 september 2013
Vervolg De bureaucratie van het onderwijs
Dit stukje is een vervolg op mijn blog van 3 september.
Er is nog contact geweest met het College van Beroep voor het Hoger Onderwijs (CBHO) in de hoop dat ik misschien met een kort geding nog iets kon bereiken. Maar de vooruitzichten waren niet hoopvol. De mensen bij het CBHO wisten precies waar het over ging. Meerdere lotgenoten hebben zonder succes een zaak aangespannen. Minister van Onderwijs Marja van Bijsterveldt heeft destijds laten weten dat alle twijfelgevallen volgens de letter moeten worden behandeld. Op welke manier de instelling zijn opleiding heeft weggeschreven, overduidelijk fout of niet fout, is in deze leidend en mijn geval lijdend. Het is volgens mevrouw Bijsterveld namelijk onbegonnen werk om alle studierichtingen te controleren of ze wel of niet voldoen aan de wet WHW (7.45 lid 2 http://maxius.nl/wet-op-het-hoger-onderwijs-en-wetenschappelijk-onderzoek/artikel7.45a/) verteld het CBHO. Waarvan akte.
Geen beweging in te krijgen, en uitzonderingen worden niet gemaakt. Kortom, ik heb me uitgeschreven en ben nu op zoek naar een volgende uitdaging. Iemand nog een tip?
De hoop voor lotgenoten in de toekomst: Jasper van Dijk, SP, Alexander Pechtold en Paul van Meenen, D66 zijn van mijn blog op de hoogte. Mogelijk is dit een positieve beweging naar wat minder bureaucratie en wat meer gezond verstand in onderwijzend Nederland.
De reactie van de HAN is: Destijds moesten studenten van de vrije studierichting ingeschreven worden voor de ISAT code van de lerarenopleiding. Er is ook geen alternatieve code voor de vrije studierichting. We kunnen deze studenten daarom niet voor iets anders inschrijven. Er is ook geen sprake van een fout die wij kunnen herstellen.
De ombudsman wijst naar HAN
De reactie van de Ombudsman is: De oorzaak ligt in de registratie van de vorige
opleiding in het centraal register; de opleiding die u destijds hebt gevolgd
wordt daarin als lerarenopleiding aangemerkt. De gegevens in dat register komen
van de onderwijsinstellingen zelf; DUO beheert het alleen maar en kan het dan
ook niet wijzigen.
ArtEZ wijst naar de anderen
De reactie van ArtEZ is: Na overleg met het hoofd financiën van ArtEZ te hebben gehad, kan ik je helaas geen goed nieuws brengen.
Er is nog contact geweest met het College van Beroep voor het Hoger Onderwijs (CBHO) in de hoop dat ik misschien met een kort geding nog iets kon bereiken. Maar de vooruitzichten waren niet hoopvol. De mensen bij het CBHO wisten precies waar het over ging. Meerdere lotgenoten hebben zonder succes een zaak aangespannen. Minister van Onderwijs Marja van Bijsterveldt heeft destijds laten weten dat alle twijfelgevallen volgens de letter moeten worden behandeld. Op welke manier de instelling zijn opleiding heeft weggeschreven, overduidelijk fout of niet fout, is in deze leidend en mijn geval lijdend. Het is volgens mevrouw Bijsterveld namelijk onbegonnen werk om alle studierichtingen te controleren of ze wel of niet voldoen aan de wet WHW (7.45 lid 2 http://maxius.nl/wet-op-het-hoger-onderwijs-en-wetenschappelijk-onderzoek/artikel7.45a/) verteld het CBHO. Waarvan akte.
Geen beweging in te krijgen, en uitzonderingen worden niet gemaakt. Kortom, ik heb me uitgeschreven en ben nu op zoek naar een volgende uitdaging. Iemand nog een tip?
De hoop voor lotgenoten in de toekomst: Jasper van Dijk, SP, Alexander Pechtold en Paul van Meenen, D66 zijn van mijn blog op de hoogte. Mogelijk is dit een positieve beweging naar wat minder bureaucratie en wat meer gezond verstand in onderwijzend Nederland.
Samenvatting van het kastje naar de muur
HAN wijst naar DUODe reactie van de HAN is: Destijds moesten studenten van de vrije studierichting ingeschreven worden voor de ISAT code van de lerarenopleiding. Er is ook geen alternatieve code voor de vrije studierichting. We kunnen deze studenten daarom niet voor iets anders inschrijven. Er is ook geen sprake van een fout die wij kunnen herstellen.
De ombudsman wijst naar HAN
De Nationale ombudsman kan u hiermee niet verder helpen,
omdat hij zich niet kan uitlaten over de hoogte van het collegegeld en de
toepassing van de regels hieromtrent.
ArtEZ wijst naar de anderen
De reactie van ArtEZ is: Na overleg met het hoofd financiën van ArtEZ te hebben gehad, kan ik je helaas geen goed nieuws brengen.
Wij (lees ArtEZ) kunnen aan jouw situatie niets veranderen.
Dat
betekent dus dat je, doordat je een diploma hebt behaald van een
docentenopleiding, een instellingstarief van € 8.780,00 zou moeten gaan betalen.
Abonneren op:
Posts (Atom)







